Ta niezbyt długa ulica na poznańskim Łazarzu, mająca 249 metrów, ma swój początek przy ulicy Kolejowej i biegnie do ulicy Łukaszewicza, gdzie znajduje się skwer Eki z Małeki.

Ulica Graniczna została wytyczona w XIX wieku. Początkowo nazywała się Grenzstrasse, czyli droga graniczna, a to dlatego, że do 1900 roku, czyli do momentu, kiedy Św. Łazarz i Wilda zostały włączone do Poznania, wyznaczała granicę między tymi podmiejskimi wsiami i przez długi czas miała ona niemalże wiejski charakter. Później ta granica została przesunięta do linii torów kolejowych.

Do 1909 roku obejmowała dzisiejszą ulicę Łukaszewicza. Swoją nazwę w brzmieniu polskim otrzymała 29 sierpnia 1919 roku. Przy ulicy wznoszą się trzypiętrowe kamienice, które w większości zostały wybudowane na początku XX wieku, ale znajdują się tam również starsze budynki.

Pod numerem 9/10, znajdowała się filia Browarów Krotoszyńskich Hepner, Katzenellenbogen i Spółka, zajmująca się dystrybucją piwa krotoszyńskiego, które serwowano w lokalnych restauracjach i piwiarniach. Jak pisał Zbigniew Zakrzewski w książce Ulicami mojego Poznania, browar reklamował swoje piwo jako znane ze smakowitości.

Podobne artykuły:

Poznańskie dzielnice – Wilda

Najkrótsza ulica w Poznaniu – Kącik

Dzielnice Poznania – Łazarz

Ulica Jana Henryka Dąbrowskiego – najdłuższa ulica w Poznaniu